Martial Arts - หน้า 75

แทมินเป็นนักเรียนที่เรียนอยู่ปีหนึ่ง เมื่อเขาลงเอยด้วยไฟฟ้าช็อตในขณะที่พยายามเป็นยูทูปเบอร์ อย่างไรก็ตาม เขากลับชาติมาเกิดเป็น Zhao Ga-hui ในโลกแห่งศิลปะการต่อสู้ พร้อมความสามารถในการสตรีมสด! ด้วยความสามารถพิเศษในการเข้าถึง Youtube เมื่อหลับตา เขาเริ่มสตรีมชีวิตประจำวันของเขาในจีนโบราณ โดยมีเป้าหมายที่จะเป็นสุดยอดพ่อค้าและนักศิลปะการต่อสู้!

เมื่อฉันตื่นนอน ฉันกลายเป็นวายร้ายของนิยายศิลปะการต่อสู้! แต่ร่างกายที่ฉันครอบครองนั้นเป็นตัวละครพิเศษของวายร้ายที่ร้ายกาจ ? [ Hyuk Ryeon-Un / ลูกชายคนที่สี่ของ Demon Sect หัวหน้า / วายร้าย เพลย์บอย มีเทคนิคการต่อสู้ที่อ่อนแอและอารมณ์ร้าย] Hyuk Ryeon-Un วายร้ายที่ไม่มีนัยสำคัญของนายน้อยของนิกายปีศาจที่เสียชีวิตด้วยการฟันเพียงครั้งเดียวโดยตัวละครหลักในนวนิยายเรื่องนี้! เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะเอาชีวิตรอดจากตัวละครหลัก “ประณามมัน ตัวละครหลักหรืออะไรก็ตาม ฉันจะทำลายมันให้หมด!” เรื่องราวการเอาชีวิตรอดอันหนาวเหน็บของศิลปะการต่อสู้ของจอมวายร้ายที่ไร้ประโยชน์ที่จะทำทุกอย่าง! ~เทพสแกนน้อย..

ไป๋อี้ฟานมีวงแหวนโบราณที่ช่วยให้เขาเดินทางได้อย่างอิสระระหว่างโลกและโลกแฟนตาซี และเขาได้ค้นพบว่า “พืชและสัตว์” บนโลกจะพัฒนาเป็นสมบัติเมื่อพวกมันถูกพาไปยังโลกแฟนตาซี แอปเปิลพัฒนาเป็นผลไม้อมตะ ไข่จะฟักเป็นนกฟีนิกซ์ หรือสุนัขดินที่มีสายเลือดมังกร เราสามารถใช้ยาสูบเพื่อชักจูงศัตรูให้เป็นประโยชน์ได้

“ท่านซู ข้าต้องโทษตัวเอง เวลาของท่านใกล้จะหมดแล้ว แต่ข้าก็ไม่สามารถช่วยให้ท่านฝ่าฟันไปได้” “อย่ากังวล ฉันจะไม่ตาย” “เป็นความผิดของข้าทั้งหมด ข้าควรจะมียาสร้างรากฐานให้ท่านมากกว่านี้ ท่านคงไม่ได้…” ความภาคภูมิใจของนิกายคุกเข่าลงบนพื้น ร้องเสียงดัง ซู่ฟานมองศิษย์อาวุโสของเขาและรู้ว่าไม่มีวิธีอื่นที่จะปลอบใจเขาได้ ดังนั้นเขาจึงหยิบยาสร้างรากฐานออกมาและกลืนมันลงไป ในทันใดนั้น โลกโดยรอบก็เต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสี

อาซูรา Asura (Ryu Ki-Un) คนวาดคนเดียวกับโกสู (gosu) มีใครบางคนที่ได้รับคำสั่งจากจักรพรรดิคนแรกที่รวมทวีปให้ค้นหาความลับแห่งความเป็นอมตะ เชื่อกันว่าเขาจะค้นหาความลับแห่งความเป็นอมตะไปทั่วโลก อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยกลับมาจนกว่าจักรพรรดิจะสิ้นพระชนม์และจักรวรรดิล่มสลาย ทิ้งการคาดเดามากมายไว้เบื้องหลัง และค่อยๆ ถูกลืมไปจากความทรงจำของผู้คน และหลังจากเวลาผ่านไปนาน…