อาคิตะ มาซามิจิ นักเรียนม.ปลายที่มีคติประจำใจว่า “ต้องใช้ชีวิตอย่างชาญฉลาด” ได้รับการช่วยเหลือจาก ริคุโด เซ็ตสึนะ เด็กสาวม.ปลาย ในช่วงที่ถูกนักเลงหาเรื่อง ด้วยความเห็นแก่ตัวและชื่นชมอาคิตะจึงได้ขอให้ริคุโดสอนวิธีต่อสู้ให้… และทันใดนั้นเองริคุโดก็ได้เผยคมเขี้ยวกับอาคิตะ หลังจากได้พบกับริคุโดผู้ประกาศกร้าวว่า “ความรุนแรงคือกฎเพียงหนึ่งเดียวของโลกใบนี้” ก็ทำให้อาคิตะได้ก้าวเข้าสู่โลกแห่ง “ความรุนแรง”
ฮารุนะ หญิงสาวที่ต่อสู้กับความชั่วร้ายในฐานะสาวน้อยเวทมนตร์เพื่อปกป้องรอยยิ้มของผู้คน วันหนึ่งเธอกลับถูกวงแหวนเวทปริศนาพาไปยังต่างโลกที่ไม่รู้จัก ในโลกนั้นไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “สาวน้อยเวทมนตร์” และจอมมารซึ่งเคยถูกผู้กล้าปราบไปในอดีตก็เริ่มแสดงสัญญาณแห่งการฟื้นคืนชีพ ขณะเดียวกัน เผ่ามารก็เอ่อล้นไปทั่วทุกหนแห่ง เมื่อฮารุนะรู้ว่าแม้ในต่างโลก รอยยิ้มของผู้คนก็ยังถูกความชั่วร้ายช่วงชิงไป เธอจึงยืนหยัดเพียงลำพัง เผชิญหน้ากับฝูงอสูรเวทจำนวนมหาศาลที่กำลังจะทำลายหมู่บ้าน ไม่ว่าเธอจะบาดเจ็บสาหัสเพียงใด หรือไม่ว่าเลือดจะอาบทั่วร่างเพียงแค่ไหน เธอก็ไม่เคยสูญเสียรอยยิ้ม และยังคงกำจัดความชั่วร้ายต่อไป จนในที่สุด นามของ “สาวน้อยเวทมนตร์” ก็เริ่มถูกจารึกลงในต่างโลกทีละน้อย——
ชาจูยอง ถูกกักขังในสถานดัดสันดานเยาวชน ฐานทำร้ายพ่อที่เป็นอันธพาลพ่อเขาจนโคม่า แต่ ไม่นานหลังจากนั้นพ่อที่ไม่คิดว่าตื่นขึ้นมาก็ได้มาเยี่ยม และพูดขึ้นมาว่า “ไอ้ลูกชาย ฉันนี่แหละเป็นคนฆ่าเพื่อน ของแกเอง” วิธีเดียวที่จะแก้แค้นพ่อคนนี้ได้ก็คือเข้า ควบคุมเรือนจำแห่งนี้
บรรณาธิการหน้าใหม่ ฮิสึจิยะ โชอิจิ ด้วยนิสัยอ่อนโยนเกินไป เป็นเหตุให้ถูกนักเขียนในความรับผิดชอบเท เพราะ “ประชุมด้วยแล้วง่วง” ทั้งที่อยากจะเป็นกำลังให้เหล่านักเขียนแท้ๆ…! ระหว่างที่ฮิสึจิยะกำลังคิดไม่ตกอยู่นั้น ก็ได้รับภารกิจส่งเอกสารให้ นักเขียนชื่อดัง สึกิชิโระ สุมิกะ แม้จะมีชื่อเสียงเรื่องนิสัยสุดเลวร้าย แต่ในวันนั้น เพราะนอนไม่พอเป็นเหตุ เธอกลับทำตัวราวกับเด็กน้อย เพื่อให้ สึกิชิโระ เขียนนิยายต่อไปได้ ฮิสึจิยะจึงตัดสินใจ “กล่อมให้หลับ” ซะเลย!
เรื่องย่อ I Was Immediately Mistaken for a Monster Genius Actor ฉันกำลังจะตกงาน แต่เพื่อนดันพาฉันพาออดิชั่น ขณะที่กำลังอ่านบทฉันก็ได้เข้าไปในมิติว่าง ทำให้ฉันกลางเป็นตัวละครของบทละครนั้นอย่างสมบูรณ์แบบ และ ฉันก็กลางเป็นนักแสดงอัจฉริยะโดยไม่ทันตั้งตัวเฉยเลย
คิซึมิอาศัยอยู่ในเน็ตคาเฟ่/มังงะคาเฟ่ย่านคาบูกิโจ และเลี้ยงชีพด้วยการขายบริการทางเพศ (ครั้งละ 15,000 เยน) เธอใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างไร้จุดหมาย ไม่มีทั้งความฝันหรือความหวังในอนาคต ทว่า เมื่อเธอยินประโยคหนึ่งจากเพื่อนร่วมอาชีพที่บอกว่า “นักเขียนการ์ตูนน่ะ รายได้ดีนะ” เธอจึงเริ่มดิ้นรนเพื่อหลีกหนีจากชีวิตเฮงซวยนี้ด้วยการวาดมังงะ โดยอาศัยแรงบันดาลใจจากบทสนทนาบนเตียงของเหล่าลูกค้าที่เธอพบเจอในทุกวัน และคลังมังงะจำนวนมหาศาลในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่เธออาศัยอยู่