Shounen - หน้า 158

อ่านมังฮัวเรื่องI Am a Max-Level Priestess in Another World

ยู ซังฮยอน แชมป์ธนูเยาวชนฝีมือฉกาจ ผู้เคยเป็นดาวรุ่งพุ่งแรง กลับต้องฝันสลายเพราะอุบัติเหตุร้ายแรง จนไม่สามารถกลับมายืนด้วยคันธนูได้อีกเลย จากอดีตพรสวรรค์ที่ร่วงหล่น เขายังต้องเผชิญกับความโชคร้ายซ้ำเติมเมื่อถูกไล่ออกจากบริษัทที่เข้าทำงาน เพื่อหาเลี้ยงชีพ เขาจึงสวมบทบาทเป็น “อัลมอนด์” และก้าวเข้าสู่เส้นทางใหม่ในฐานะสตรีมเมอร์ [คุณได้เลือกธนู] เสวี่ยง! ตูม! [เฮดช็อต!] “ยิงบอสทีเดียวตายได้ด้วยเหรอเนี่ย?” พรสวรรค์อันโดดเด่นของเขากลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง! ด้วยการกลับมาเป็นสตรีมเมอร์อัจฉริยะ เขาออกเดินทางสู่เส้นทางแห่งการต่อสู้ที่แสนบันเทิง!

นักเรียนมัธยมปลายในเวลากลางวัน กลางคืนเป็นนักฆ่าของบริษัทยมโลก เขามีบุคลิกเงียบขรึมและมีบรรยากาศที่น่าขนลุก และเพื่อนร่วมชั้นของเขาเกลียดเขา วันหนึ่ง Araki และทั้งชั้นเรียนของเขาถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่งโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า โลกแห่งดาบและเวทมนตร์ ในระหว่างความสับสน ผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ Leonora มาถึงและบอกพวกเขาว่า “คุณคือผู้ท้าชิงฮีโร่ที่ถูกอัญเชิญมาเพื่อเอาชนะ Dark Lord โปรดช่วยพวกเราด้วย” Leonora มอบความสามารถพิเศษให้พวกเขาแต่ละคน ท่ามกลางพรอันทรงพลังเช่นพลังจิตและการระเบิด พรที่มอบให้กับ Araki ก็คือการประเมิน มันทำให้เขาสามารถดูรายละเอียดของเป้าหมายได้ แต่ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาถูกเพื่อนร่วมชั้นกีดกันไปแล้ว พวกเขาจึงเยาะเย้ยเขาที่มีทักษะที่ไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม ในฐานะนักฆ่าฝีมือดีที่มีความสามารถในการประเมินสถานการณ์อย่างใจเย็น เขาจึงเริ่มเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลังในโลกอื่นด้วย !!!

ในช่วงชีวิตของเด็กหนุ่มคนนึงซึ่งกำลังย่างเข้าสู่อายุ 20 ปลายๆได้ติดการเล่มเกมเกมนึงเป็นอย่างมาก และด้วยความหลงใหลในตัวเกมเด็กหนุ่มจึงใช้โปรแกรมโกงในเกมที่ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อหรือเหตุผลที่ซื้อเกมนั้นมา และยังคงเล่นต่อไปในตัวตนตัวละครที่ชื่อว่า ‘นักบุญแห่งความวิบัติ’ ซึ่งเป็นคลาสที่ฟาร์มยากที่สุด เล่นยากที่สุด และยังกากที่สุดอีกด้วย ทันทีที่เขาได้ทำเควสครบ ตอนนั้นเองก็เป็นตอนที่เขา…หลุดเข้าไปในเกม และได้กลายเป็นนักบุญแห่งความวิบัติ เขาได้เข้ามาอยู่ในโลกของเกมที่เขาเล่นพร้อมมือแห้งๆข้างนึงของผู้หญิง คือมือของพระแม่แห่งความวิบัติที่ติดอยู่บนหน้าซึ่งมือนั้นเป็นมือของเทพธิดา!! และผ้าคลุมของภาคีแห่งความวิบัติ ร่างกายของเขาเองก็ได้เปลี่ยนไป รวมถึงความรู้สึกด้วยที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ แม้แต่รสชาติต่างๆก็ไม่อาจรับรู้ได้เลย เพื่อเติมเต็มความปราถนา เขาจึงต้องจำเป็นที่ต้องปลอมตัวเข้าไปเป็นสาวกภาคีแห่งการเยียวยาซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องห้าม แต่การฆ่าฟันเพื่อสะสมพลังศักดิ์สิทธิ์ตามการคำนวณนิ้วของพระแม่แห่งความวิบัติที่เป็นปฏิปักษ์กับทุกภาคีนั้นทำให้เขาสามารถขอพรเพื่อให้ต่อมรับรู้รสชาติเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อน !!

จีวูเป็นชายหนุ่มใจดีที่ควบคุมปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็วของแมวเพื่อทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นอย่างลับๆ – ช่วยเด็กน้อยหรือสัตว์เลี้ยงที่ถูกอุปถัมภ์ในแต่ละครั้ง Kayden เป็นสายลับที่กำลังหลบหนี ซึ่งพบว่าตัวเองติดอยู่ในร่างของ…เอิ่ม…แมวขนปุยตัวโตที่ตัดสินใจแน่วแน่ ด้วยพลังวิเศษของ Jiwoo และความเฉลียวฉลาดของ Kayden พวกเขาพร้อมที่จะต่อสู้กับกองกำลังเหล่านั้นที่จะปล่อยให้ความชั่วร้ายครองโลกนี้ นั่นคือถ้าพวกเขาสามารถยืนหยัดกันได้นานพอที่จะทำงานให้เสร็จ ไคเดน – ผู้ใช้ความสามารถลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่ในร่างของแมวข้างถนน ต่อมาเขาถูก Jiwoo เลือกขึ้นมาหลังจากได้รับบาดเจ็บหลังจากการต่อสู้กับผู้ใช้ที่มีความสามารถอื่น เขามีบุคลิกที่ดื้อรั้นและเจ้ากี้เจ้าการ Jiwoo – เด็กมัธยมปลายที่ร่าเริงและช่างพูดที่รักแมว เป็นคนใจดีและดูเหมือนจะมีความสามารถพิเศษด้วย ติดตามผลงานของผู้แปลก่อนใครได้ที่นี่ คลิ๊กเลย

N/A

อ่านแบล็คโคลเวอร์ เรื่องย่อ แอสต้าและยูโนะ สองเด็กกำพร้าที่เกิดในโบสถ์นอกเมืองโคลเวอร์คิงดอม ด้านแอสต้าไม่มีเวทมนตร์แต่สามารถสลายมนตราได้ทุกชนิด ในขณะที่ยูโนะมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม ทั้งสองต้องการเป็นราชาพ่อมดที่เป็นอัศวินที่ยอดเยี่ยมที่สุดในอาณาจักร เรื่องราวจะเป็นการเดินทางของทั้งสองที่ออกเดินทางผจญภัยร่วมกัน ดูอนิเมะBlack Clover แบล็คโคลเวอร์

Hua Qingyuan เสียชีวิตเพราะทำงานหนักในตาราง “996” (9 โมงเช้า–3 ทุ่ม) แต่กลับฟื้นขึ้นมาในโลกเพาะปลูกอมตะ (Immortal Cultivation) และกลายเป็นศิษย์ของสำนักดาบ Qingyun เพื่อไม่ให้ประสบชะตากรรมเดิมอีก เขาจึงตั้งกฎว่า จะฝึกและทำงานแค่วันละ 8 ชั่วโมงเท่านั้น หลังเวลานั้นจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเพาะฝึกใดๆ ถึงแม้จะดูเหมือนไม่ตั้งใจฝึก เขามีฝีมือการใช้ดาบที่ยอดเยี่ยมจนกลายเป็นผู้มีพลังเกินระดับปกติ ซึ่งบ่อยครั้งถูกดึงเข้ามาพัวพันกับโครงเรื่อง เช่น การโจมตีจากสำนักอธรรม หรือการท้าทายจากศิษย์ต่างสำนัก แต่เขายืนหยัดตามกฏของตนเสมอว่า: “อย่ารบกวนฉันจนกว่าจะถึงเวลาเลิกงาน!”