Shounen - หน้า 197

อะไรจะน่ารักได้ขนาดนี้แต่ก็แค้นเคืองในเวลาเดียวกัน!? นั่นคือสิ่งที่ร้านกาแฟของเราเต็มไปด้วยสาวน้อยหน้าด้าน♪

<การลบตัวละครถูกปฏิเสธ> ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ แต่ถูกปฏิเสธ…? ฉันไม่ได้ให้เวลาตัวเองคิดฉันลืมตากลางหนองน้ำ ในฐานะตัวละครขยะ ฉันเก็บเลเวลแล้ว โลกที่โหดร้ายและเป็นลางไม่ดี เต็มไปด้วยผู้ที่บูชาความโกลาหลและเหวลึกที่เร่งรีบไปสู่ความหายนะในยุคมืด นี่คือเรื่องราวของการเดินทางเอาชีวิตรอดในแฟนตาซีอันมืดมน การเอาชีวิตรอดของตัวละครขยะ

อ่านSono Mono. Nochi ni…

อ่านสึบาสะ เมื่อตอนอายุประมาณ 11-12 ปีได้ย้ายมาอยู่ในเมืองนันคัตสึ ในจังหวัดชิซึโอกะ ในขณะที่สึบาสะกำลังออกไปวิ่งเล่นกับลูกบอล ได้พบเห็นการแข่งขันแย่งชิงสนามฟุตบอลของนันคัตสึ เขาจึงได้พบกับนายทวารอัจฉริยะ วากาบายาชิ เก็นโซ โดยบังเอิญ อิชิซากิ นักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนนันคัตสึได้พารุ่นพี่นักกีฬาหลายคนโยนลูกบอลกีฬาต่าง ๆ แต่ก็ถูกวากาบายาชิป้องกันได้หมด หลังจากแยกสลายตัวกันแล้ว สึบาสะได้ถามอิชิซากิถึงที่อยู่ของวากาบายาชิ และได้ส่งสาสน์ท้าดวลโดยการเตะบอลจากภูเขาจนถึงบ้านก็วากาบายาชิ หลังจากนั้นวากาบายชิได้ท้าดวลกับสึบาสะโดยให้ นักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียน ชูเท็ตสึ ที่เป็น รร. ทีมฟุตบอลที่ชนะเลิศระดับประเทศในปีที่แล้วและเป็นโรงเรียนของวากาบายาชิ เข้าแย่งบอลกับสึบาสะ ซึ่งสึบาสะก็สามารถหลบได้หมดและทำประตูจากวากาบายาชิได้ หลังจากนั้นสึบาสะได้พบกับ โรแบร์โต ฮอนโก ศูนย์หน้าทีมชาติบราซิลโดยบังเอิญ โรแบร์โตได้แสดงลูกโอเวอร์เฮดคิกสุดยอดให้สึบาสะเห็น สึบาสะพยายามทำตามหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ ภายหลังทราบว่าเป็นคนที่พ่อของซึบาสะพามาให้อยู่บ้านด้วย วากาบายาชิท้าให้ซึบาสะแข่งกันอีกครั้งในกีฬาประเพณี ในขณะแข่งขัน อิชิซากิเกิดบาดเจ็บ มิซากิ ทาโร่ ผู้ซึ่งพึ่งย้ายโรงเรียนมาตามงานของพ่อตนได้ลงสนามแทน และช่วยสึบาสะทำประตูจากวากาบายาชิได้ ผลจึงออกมาเสมอ 2-2 วากาบายาชิและสึบาสะ จึงต่างยอมรับในฝีมือของทั้งคู่

เมื่อฉันอายุ 15 ฉันเสียมือขวาในสนามรบ เมื่ออายุ 24 ปี ฉันได้ฝึกฝนทักษะที่จำเป็นสำหรับการเอาตัวรอด แต่ฉันมักจะถูกบอกในสิ่งเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำอีก: “ก็แค่เลิก ฉันจะหงอกเร็วขึ้นถ้าฉันพยายามสอนโซจุทสึให้คุณ” “แต่ถ้าคุณไม่พิการ คุณก็เรียนรู้อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ โดยไม่มีอะไรรั้งคุณไว้” “เฮ้ เรามาเก็บสมุนไพรกันเถอะ ทำไมเจ้าถึงหมกมุ่นอยู่กับวิชาดาบนัก?” “แค่ใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นๆ” เมื่อฉันอายุ 39 ปี ฉันสูญเสียมือซ้ายและตกลงมาจากหน้าผา และเมื่อฉันกลืน Artifact เข้าไป ฉันก็ไม่รู้ว่า… [ กำลังค้นหาพลัง… ] – ความพร้อมใช้งานสำหรับการเติบโต – ปรารถนาความรู้ – ความโลภอันสุดซึ้ง – พลังและความดื้อรั้น – ความเพียรที่ไร้ความสามารถ – ย้อนสัญชาตญาณ หลังการต่อสู้ ฉันเกิดใหม่เป็นมือใหม่อายุ 15 ปี 《ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น! 》 《ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น! 》 《ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น! 》 《ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น! 》 《ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น! 》 จากคริสทหารรับจ้างที่สวมเสื้อผ้าสภาพอากาศเป็นทหารหนุ่มคริส! เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้ชำนาญที่ค้นพบความรุ่งโรจน์ในสนามรบ เป็นเรื่องราวของชายไร้พรสวรรค์ที่ก้าวข้ามขีดจำกัด เป็นเรื่องราวของคนธรรมดาที่กลายเป็นอัศวิน เป็นเรื่องราวของราชาผู้ไม่ธรรมดาที่ปกป้องประชาชนของเขา เป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่กลับมากอบกู้ทวีปของเขา 《คะแนนประสบการณ์ที่ได้รับ!》

Kei Sato สัตว์ประจำองค์กรผู้ชอบการสื่อสารสมัครย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านรวมเพื่อผูกมิตรกับคนที่เขาสามารถพูดคุยกันแบบเป็นกันเองได้ สามคนนั้นคือ จิยูกิ ฮิมิอิยามะ (สาวหิมะ), มีเมะ จาโนเมะ (เมดูซ่า) และเมโลดรามา อินคูเรีย (อินคิวบัส) นี่คือบ้านรวมสำหรับมนุษย์ระดับล่างโดยเฉพาะซึ่งควรจะมองไม่เห็นโดยมนุษย์ ชีวิตในบ้านที่ใช้ร่วมกันเริ่มต้นด้วยความยากลำบากมากมายรออยู่ข้างหน้า

อ่านWorld Customize Creator