Supernatural - หน้า 13

อยู่ดี ๆ ก็มีนางเอกนิยายเป็นเพื่อนบ้าน – ในนิยายโรแมนซ์แฟนตาซีที่นางเอกสูญเสียความทรงจำหลังหลบหนีออกมา ฉันดันได้เข้าไปสวมร่างของเซย์น่า ฮันเตอร์ธรรมดา ๆ ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างบ้านของเธอเข้า “ผมชอบคุณ โปรดอยู่ข้างผมเถอะนะ เอลเลน ผมจะปกป้องคุณ…“ แม้ตั้งใจจะชมชีวิตอันสนุกสนานจากคาแรกเตอร์ที่มาหานางเอกเพื่อสารภาพรัก “ผมเจอเธอครั้งแรกที่งานเลี้ยงครับ“ ”ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้ เท่าไหร่ถึงจะพอล่ะ?“ “ท่านดยุกไม่ได้ปรารถนาหญิฃอื่นอยู่หรอกเหรอ?” แต่สิ่งที่ได้ทำจริง ๆ ก็คือ เป็นที่ปรึกษาด้านความรัก โดนขู่ให้ขายบ้าน และมีคนมาขอข้อมูลนางเอก เป็นต้น มีแต่เรื่องน่ารำคาญทั้งนั้น การรับบทเป็นเพื่อนบ้านนางเอก มันยากขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงจะรำคาญ แต่นางเอกน่ารักก็เลยพอทนได้อยู่บ้าง… แต่กลับมีคาแรกเตอร์หนึ่งคาแรกเจอร์พยายามหนีขึ้นมาซะงั้น?! “ผมยอมแพ้กับเรื่องเอลเลนแล้วครับ ปลอบผมทีนะ เซย์น่า“ แถมยังส่งสายตาแปลก ๆ มาให้ฉันอีกด้วย…!

เฉียวหยูเข้าสู่โลกเมตายูนิเวิร์สและได้รับคลาสลับของเนโครแมนเซอร์ น่าเสียดายที่ค่าสติปัญญาและค่าวิญญาณเริ่มต้นของเขาทั้งคู่อยู่ที่ 0 และเขายังได้รับพรสวรรค์ที่แปลกประหลาดและไม่เหมือนใครอีกด้วย ในความโกรธ เฉียวหยูจึงนำค่าแอตทริบิวต์ทั้งหมดของเขาไปใช้กับความแข็งแกร่ง! ใครว่าเนโครแมนเซอร์จะต่อสู้แบบประชิดตัวไม่ได้? ขณะที่เฉียวหยูต่อยงูโลกเยโมเจียจนตาย ผู้เล่นในเมตายูนิเวิร์สก็คลั่งไคล้ พี่ชาย ได้โปรดหยุดทะเลาะกัน! นายเป็นเนโครแมนเซอร์! เรียกอันเดดออกมาเถอะ ได้โปรด!

ฉันไม่อยากทำงานเลยสักนิด แต่ฉันไม่มีทางเลือก บนโลกที่มนุษย์ เอลฟ์ ออร์ค โทรลล์ มังกร และผู้อพยพต่างดาวอาศัยอยู่ มันคือเหตุการณ์ซ้ำซากไม่รู้จบ นี่คือเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ต้องทำงานอย่างลับๆ มา 800 ปี เพราะเขาจะตายถ้าไม่ทำงาน

หลังจากโผล่ออกมาจากการเดินทางโดยบังเอิญสู่โลกบอสพร้อมทักษะชุดใหม่ ฉันได้หลบซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางผู้เล่นคนอื่นๆ ใน Phantom Moon เพื่อค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่ในเกมนี้ เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายและตามหาพี่ชายที่หายไป ฉันจะต้องบิด – และบางครั้งก็แหกกฎ – ของความเป็นจริงเสมือนนี้เพื่อประโยชน์ของตัวเอง กิลด์? ผู้เล่นอื่นๆ? บอสผู้ทรงพลัง? ทั้งหมดเป็นเพียงบันไดสู่เส้นทางของฉันสู่โชคชะตาที่ยิ่งใหญ่กว่าที่ผู้ออกแบบเกมลึกลับจะจินตนาการได้