แนวมังงะ - หน้า 45

ฉัน คัง วูจิน กำลังจะลาออกจากงานออกแบบและกลายเป็นคนตกงาน วันรุ่งขึ้น เพื่อนของฉันพาฉันไปออดิชั่น และฉันก็ถูกบังคับให้แสดง ขณะที่ฉันได้รับบทภาพยนตร์ พื้นที่ว่างก็ปรากฏขึ้นในใจของฉัน และทำให้ฉันต้องหวนคิดถึงตัวละครนี้อีกครั้ง ฉันโดนแทง.. กลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง กลายเป็นหมอผี เมื่อฉันกลายเป็นนักแสดง ความเข้าใจผิดก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน

มินซอ ผู้เข้าสอบรับราชการระยะยาว พบว่าตัวเองติดอยู่ในเกม “Raising Lena” ขณะที่เขาพยายามหลบหนีความเป็นจริงอันเลวร้ายของตัวเอง ในเกม Minseo

เกตได้เปิดออกทั่วโลกและยุคแห่งการผจญภัยก็เริ่มต้นขึ้น ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างพังทลายลง เวลาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ความสิ้นหวังและความทุกข์เข็ญ กลายเป็นยุคที่ผู้คนยอมแพ้ที่จะโต้ตอบ แต่ว่าก็ได้มีนักผจญภัยคนหนึ่งพยายามสู้กลับจนวินาทีสุดท้าย “นายคือผู้ที่เหลือรอดคนเดียว เอลปาม” “นายคือนักผจญภัยคนสุดท้าย” เมื่อกาลอวสารของการผจญภัยมาถึง นักผจญภัยคนสุดท้ายผู้นั้นก็ย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

วูจิน นักพัฒนาเกมที่เพิ่งเลิกรากันไปได้ไม่นานก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นเมื่อได้ยินว่าบอสตัวกลางในเกมของพวกเขามีต้นแบบมาจากเขา เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเพิ่มคุณสมบัติบางอย่างเข้าไปเพื่อให้ตัวตนเสมือนของเขาดูสูงส่งขึ้นอีกนิด แต่ไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานเขาจะต้องติดอยู่ในร่างของวายร้ายตัวนั้น! ด้วยโอกาสรอดชีวิตเพียง 1 ใน 1,000 วูจินจึงต้องรับมือกับตัวแปรมากมายที่นำพาเขาไปสู่หายนะที่ใกล้เข้ามา การปรับแต่งตัวละครที่เขาทำลงไปจะพลิกสถานการณ์มาเข้าทางเขาหรือไม่?

ตอนอายุแปดขวบ อิจิน ยู สูญเสียพ่อแม่จากอุบัติเหตุเครื่องบินตก และต้องติดแหงกอยู่ในต่างแดน ถูกบังคับให้เป็นเด็กรับจ้างเพื่อเอาชีวิตรอด สิบปีต่อมา เขากลับบ้านเกิดเพื่อกลับไปอยู่กับครอบครัวที่เกาหลี ที่ซึ่งอาหาร ที่อยู่อาศัยอุดมสมบูรณ์ และทุกอย่างดูสงบสุข แต่ในไม่ช้าอิจินจะได้เรียนรู้ว่าชีวิตวัยรุ่นนั้นต้องอาศัยการเอาตัวรอดอีกขั้นหนึ่ง เมื่อเหลือเวลาเรียนมัธยมปลายอีกเพียงปีเดียว อิจินต้องฝึกฝนกลยุทธ์ใหม่ๆ เพื่อฝ่าฟันอุปสรรคในโรงเรียน เขาจะผ่านพ้นช่วงมัธยมปลายไปได้หรือเปล่า? หรือโรงเรียนจะรับมือไหว?

ลี เซฮุน ช่างตีเหล็กแห่งหน่วยต่อต้านสุดท้ายของมนุษยชาติ ต่อสู้กับปีศาจจนถึงที่สุด แต่การต่อสู้จบลงด้วยการทำลายล้างซึ่งกันและกันและการทำลายล้างโลกอย่างสิ้นเชิง เมื่อเผชิญกับจุดจบที่ไร้ประโยชน์เช่นนั้น เขาจึงฆ่าตัวตาย— “…นี่มันอะไรกันวะ?”