Fantasy - หน้า 30

“ฉันเป็นคนเสพติดโดปามีน” ในชีวิตที่อบอวลไปด้วยโดปามีน เหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นที่ทำให้โดปามีนพุ่งพล่านถึงขีดสุด โดยบังเอิญ ฉันแวะร้านสะดวกซื้อ แล้วโดนพนักงานยิงเข้าที่หัว ก่อนจะถูกดึงเข้าไปในเกม ซึ่งมีระดับความยากสุดโหด พร้อมกับผู้เล่นคนอื่นๆ

“หยาน” ตัวเอกถูกจักรพรรดิล้างสมองและใช้ชีวิตเหมือนหุ่นเชิดของเขา หลังจากพบว่าเขาถูกจักรพรรดิเล่นงาน เขาก็วางแผนที่จะหาทางแก้แค้น แต่ก็ล้มลงเนื่องจากอำนาจของจักรพรรดิ เขาคิดว่าเขาตายแล้ว แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ตระหนักว่าเขาถอยหลังกลับไปตอนที่เขายังรับสมัครอยู่ ไม่ว่าจะหาทางแก้แค้นองค์จักรพรรดิหรือตามหาครอบครัวของเขา ทางเลือกอยู่ในมือของเขา

อ่าน Forget My Husband, I’ll Go Make Money อ่าน ช่างสามีเถอะ ฉันขอหาเงินดีกว่า

สามร้อยปีต่อมา โลกถูกปกคลุมไปด้วยพลังมานา ตัวข้าเป็นเพียง “ผู้ถูกมานาปฏิเสธ” หรือก็คือผู้ที่มานาเปรียบเสมือนยาพิษร้ายแรง วันหนึ่ง ในขณะที่ข้านอนรอความตายโดยที่ยังไม่ทันได้ปลุกพลังของตนเองขึ้นมา

ซังฮยอนมีความสามารถอันน่าพิศวงในการดูดซับพลังของเวทมนตร์โดยการกลืนกินมัน แต่เขาต้องใช้เวลาถึงสามสิบปีกว่าจะเชี่ยวชาญ และเมื่ออายุห้าสิบห้าปี ก็สายเกินไปที่จะหลีกหนีจากความธรรมดาสามัญ วันหนึ่ง เขาถูกส่งตัวกลับคืนสู่ห้วงเวลาอย่างปาฏิหาริย์ สู่วันที่เขาปลุกพลังในฐานะผู้เล่นล่ามอนสเตอร์ ด้วยโอกาสที่จะได้แก้มือ เขาจึงไม่เสียเวลาเปล่าในการใช้ความสามารถอย่างเต็มที่ ดูดซับพลังอันน่าเหลือเชื่ออย่างรวดเร็ว และไต่เต้าขึ้นสู่ระดับสูงสุด มุ่งมั่นที่จะเป็นวีรบุรุษที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด

หลี่ฮั่วหวัง นักเรียนมัธยมปลายสามารถหลับตาลงและถูกพาไปยังโลกอันน่าพิศวง ที่นั่นเขาเป็นดั่งยาต้นแบบที่จะถูกปรุงเป็นยาเม็ดโดย “อาจารย์” ของเขาได้ทุกเมื่อ ขณะเดียวกัน ในโลกแห่งความเป็นจริง หลี่ฮั่วหวังกำลังอยู่ในโรงพยาบาลโรคจิต ไม่สามารถเรียนต่อได้ หมอบอกเขาว่าโลกอันน่าพิศวงนั้นเป็นเพียงภาพหลอนของเขา อะไรจริง อะไรปลอม หลี่ฮั่วหวังไม่รู้จริงๆ

อ่าน A Saint Who Was Adopted by the Grand Duke อ่าน นักบุญหญิงผู้ถูกตระกูลแกรนด์ดยุกรับเลี้ยง